Stil, statig, alert en meestal alleen – niet eenzaam! – kun je hem zien staan in een weiland of meestal aan de rand van een sloot of plas. Als hij wil wegvliegen maakt hij een sprongetje, slaat zijn vleugels uit en met gracieuze, trage bewegingen vliegt hij in alle kalmte weg.
Sinds ik in mijn middelbare schooltijd als vogelaar kennismaakte met deze vogel is hij mijn hele leven met mij mee gevlogen. Steeds weer zie ik hem ergens staan of vliegt hij aan mij voorbij. Toeval? Of heeft hij mij iets te vertellen? En waarom nu net de blauwe reiger en niet de ganzen of meeuwen, die ik ook in grote getale in waterrijke gebieden zie? Zeg het maar!

Om zijn mooie vogelaarsnaam, om zijn prachtige verschijning, omdat hij al een leven lang met mij meevliegt, heb ik zijn naam gekozen voor mijn pipowagen. En misschien ook wel omdat hij mij iets te vertellen heeft. Maar daar ben ik voorzichtig in.